Mind your gap
Terug op Schiphol na een lange vlucht loop ik snel over de loopband in de hoop niet al mijn medepassagiers voor mij te treffen bij de douane. Bij het inhalen een kort moment van opluchting en triompH.
Dit is altijd maar van korte duur immers, bij de bagage afhandeling wachten we uiteindelijk toch weer gezamenlijk op de koffers.
Vanuit de theory of constrains, pas ik me aan op de drum van de bagageband (het langzaamste padvindertje) Ik sta rechts en luister voor het eerst naar het bandje van Schiphol aan het einde van de loopband. De loopband wordt een lopende band, Mind your stap, wegzinkend in gedachte vraag ik mij af of dit bandje tot een aantoonbare bijdrage heeft geleid in het aantal incidenten.
Verder filosoferend vraag ik mij af of we niet beter mind your gap kunnen laten horen. Voor het afstappen van de loopband zal het geen verschil maken. Maar misschien dat we andere incidenten kunnen voorkomen.
Immers, uitgerust van een vakantie is reflectie een mooie en natuurlijke afsluiting. De blik is helder en wordt niet vertroebeld door de waan van de dag,
Is mijn Gap groter geworden? Moet ik wat ontwikkelen? Wat dan en hoe? Een apk moment op uw eigen fitheid welke ontwikkeling is noodzakelijk.
Voor wen bedrijf is dit niet anders.
Na een volgende vakantie hoop ik dat u het moment terug op de rolband recht stil gaat staan en u bewust mind the gap gaat beantwoorden.
Misschien dat ik u vanuit een natuurlijke drang om toch eerder te zijn links inhaal. Om bij de bagage afhandeling met de zelfde vraag bezig te gaan.
Hoe fit is mijn bedrijf en hou fit ben ikzelf? Is de gap groter dan vorig jaar?
